Πέμπτη, 7 Μαΐου 2015

Διασχίζοντας τη - δημιουργία - της Μεσογείου!

(ή διαδικασία δημιουργίας μιας γελοιογραφίας)


Πρόλογος 
Μια γελοιογραφία διαθέτει τη “δύναμη” της άμεσης επιρροής. Δίνει στον καλλιτέχνη τη δυνατότητα να παρουσιάσει σύνθετα νοήματα με έναν “σύντομο”, εύληπτο και συνάμα αστείο τρόπο. Οι γελοιογραφίες συνιστούν ενίοτε μια απόπειρα του καλλιτέχνη να αναδείξει ένα γεγονός ή, πιο συχνά, ένα σχόλιο του καλλιτέχνη για ζητήματα της επικαιρότητας. 



Στάδια δημιουργίας:

1. Σχεδιάσματα
Σχεδιάσματα

Έχοντας καταλήξει με ποιο θέμα θέλω να σχοληθώ ξεκινάω με πειραματισμούς σε προσχέδια τα οποία δουλεύω με στυλό (επειδή δεν με απασχολεί σε αυτό το πρώτο στάδιο η αρτιότητα του σχεδίου). Χρησιμοποιώ πολλά και μικρού μεγέθους χαρτιά καθένα από τα οποία αντιστοιχεί σε μία “υποψήφια” ιδέα. Με τον τρόπο αυτό ψάχνω να βρω πως θα συνθέσω τα διάφορα “στοιχεία” που θα συναποτελέσουν την συνολική μου εικόνα. Σε αυτό το σχέδιο, τα βασικά στοιχεία της εικόνας είναι: ο θάνατος (αναπαρίσταται με τον Χάρωντα) και η Μεσόγειος (αλληγορικά παραπέμπει στον Αχέρωντα ποταμό) που μας εισάγουν στην κεντρική ιδέα του σχεδίου η οποία ολοκληρώνεται με δύο ακόμα στοιχεία τους μετανάστες και την Ευρωπαϊκή Ένωση (τα αστέρια στην κορυφή από το δρεπάνι).



2. Μελέτη επιμέρους στοιχείων
Μελέτη - Σπουδή
Αφού διαμορφωθεί η θέση και το μέγεθος των επιμέρους στοιχείων, αρχίζω τις δοκιμές-μελέτες εστιάζοντας πλέον στην ποιότητα του σχεδίου. Μελετάω, αλιεύοντας φωτογραφίες από το διαδίκτυο, την υφή του ξύλου, τις πτυχές του υφάσματος και ό,τι άλλο σκέφτομαι να χρησιμοποιήσω για το σχέδιό μου. Σε αυτό το στάδιο, χρησιμοποιώ χαρτί μεγέθους Α4 αφού θέλω να έχω συνολική εικόνα για τα διαδοχικά στάδια εξέλιξης των δοκιμών και να έχω τη δυνατότητα να συγκρίνω και να επιλέξω ποιο είναι το καλύτερο που θα χρησιμοποιήσω τελικά. Συνεχίζω να χρησιμοποιώ στυλό χωρίς να διορθώνω τις γραμμές μου. Παράλληλα χρωματίζω δοκιμαστικά διάφορα προσχέδια για να αποκτήσω μία πρώτη αίσθηση της χρωματικής παλέτας που θα χρησιμοποιήσω στην τελική μορφή του σχεδίου.


3. Μεταφορά στο χαρτί
Μεταφορά σε καλό χαρτί
Ενδέχεται στο προσχέδιο να “απλώνονται” εντελώς τυχαία τα στοιχεία που το συνθέτουν, ωστόσο στο τελικό χαρτί θέλω η εικόνα να είναι σωστά κεντραρισμένη. Για τον λόγο αυτό φτιάχνω ένα πλέγμα στο προσχέδιο το οποίο θα με βοηθήσει να τοποθετήσω τα στοιχεία στην σωστή θέση στο τελικό μου χαρτί. Επιλέγω χαρτί 160 gr γραμμαρίων και μολύβι “μαλακό” (π.χ. 5Β) για να μην “πληγώνει” το χαρτί και να μπορώ να αυξομειώνω την ένταση της γραμμής (με αυτόν τον τρόπο όταν καταλήγω στις τελικές γραμμές αφαιρώ εύκολα τις υπόλοιπες).


4. Χρώμα
Χρωματισμός
Για τον χρωματισμό χρησιμοποιώ μαρκοδόρους. Ξεκινάω με τους ανοιχτόχρωμους τόνους των χρωμάτων και στη συνέχεια προσθέτω τους πιο σκούρους. Με τον ίδιο μαρκαδόρο πετυχαίνω μέχρι και 4 διαφορετικούς τόνους του ίδιου χρώματος ανάλογα με το πόσες φορές θα περάσει το χρώμα από την ίδια περιοχή του χαρτιού.





5. Μελάνωμα
Μελάνωμα
Πριν μπει η μελάνη καθαρίζω το σχέδιο από τις περιττές γραμμές του μολυβιού. Ως βασικό εργαλείο χρησιμοποιώ ένα “πινελάκι” το οποίο έχει την δυνατότητα να “γεμίζει” με μελάνη (δεν χρειάζομαι δοχειάκι για να το βουτάω) και έχει αρκετά μεγάλο εύρος πάχους γραμμής (ανάλογα με την πίεση που ασκώ). Η μελάνη που χρησιμοποιώ είναι σινική. Για τις υπόλοιπες μαύρες γραμμές σταθερού πάχους ή τα “γεμίσματα” έχω διαφορετικής διαμέτρου μαρκαδοράκια (0.05, 0.3 και 0.5).  

Γενικά
Όλα τα παραπάνω δεν είναι μία απαράβατη μεθοδολογία που οφείλει ο καθένας να ακολουθήσει για να κάνει μία γελοιογραφία. Θέλησα μόνο να μοιραστώ τον τρόπο που δούλεψα το σχέδιο ώστε να δώσω ιδέες και ερεθίσματα για νέους πειραματισμούς.
Τελικό σχέδιο

Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2014

Συγχέοντας τις αισθήσεις !!

Μιας και είχα καιρό να γράψω, είπα να μοιραστώ τον τρόπο που έγινε το σχέδιο
"Mental Confusion"


Ξεκινώντας από την διαδικασία της "έμπνευσης".
Καθόμουν σε ένα παγκάκι σε ένα πάρκο για να αποσυμπιέσω το μυαλό μου μιας και είχα πολλά να σκεφτώ, "χαλάρωσα" απλά μεταφέροντας σε ένα πρόχειρο χαρτί ότι γινόταν μέσα στο κεφάλι μου. Και βλέποντας το σχέδιο δεν είναι δύσκολο για οποιονδήποτε να καταλάβει τον πανικό που επικρατούσε.
Αυτό που αντιλήφθηκα πριν ακουμπήσει το στυλό το χαρτί (γιατί πριν ξεκινήσει η διαδικασία ειλικρινά δεν έχω ιδέα τί πρόκειται να εμφανισθεί!) είναι ότι πολλές φορές, οι αισθήσεις μας μπερδεύονται και ανακατεύονται μεταξύ τους. Για παράδειγμα, αυτό που θα έπρεπε να δούμε το γευόμαστε ή αυτό που πρέπει να μυρίσουμε το ακούμε.
Και έτσι προέκυψε το η ιδέα για το πόσο εύκολα μπορεί το μυαλό μας να μπουρδουκλώσει τις αισθήσεις μας (γιατί άλλωστε ... ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ).

Και έτσι σιγά σιγά διαμορφώθηκε το πρόσωπο
του οποίου οι αισθήσεις προκύπτουν από τον τρόπο σκέψης.


Το σχέδιο βρισκόταν πολλές μέρες κλεισμένο στο συρτάρι (μάλιστα το ανέβασα και στο δίκτυο χωρίς καμία επεξεργασία) μέχρι που λόγω πίεσης της δουλειάς (καμία σχέση με ζωγραφική) χρειάστηκε να το ανακαλέσω ως έναν τρόπο να χαλαρώσω.

Και πιστέψτε με! Καλύτερη χαλάρωση από τη ζωγραφική σε μία ήσυχη καφετέρια με ωραία μουσικούλα ... ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. Έτσι λοιπόν, τύπωσα το προσχέδιο (που έγινε με στυλό) και πετάχτηκα στην πλησιέστερη στη δουλειά καφετέρια με τα μολύβια και τις σβήστρες μου για να επεξεργαστώ το σχέδιο.

Τα "εργαλεία" χαλάρωσης λοιπόν είναι:
1. Το αρχικό και ανεπεξέργαστο σχέδιο μεγενθυμένο σε Α4 και τυπωμένο
2. Μολύβια 2Β, 5Β και 8Β
3. Μία σβήστρα που θυμίζει μολύβι (πολύ καλή για σβήσιμο με ακρίβεια)
4. Ένα σφομύλι (για να εξομαλύνει την τραχειά "υφή" του μολυβιού)
5. Ένα χαρτόνι σε μέγεθος Α4 πάνω στο οποίο έχω στερεώσει το χαρτί, για να μπορώ να "παλεύω" με το σχέδιο (στριφογυρνώντας το ή σηκώνοντάς το)
6. Απαραιτήτως ένα φλιτζάνι καφέ για συνοδεία απόλαυσης! 



Εάν θέλεις για να διευκολυνθείς μπορείς να τυπώσεις το προσχέδιο με opacity 10%-15% (ώστε να φαίνεται ελάχιστα) για να έχεις ήδη έτοιμες τις βασικές γραμμές πάνω στις οποίες θα ξεκινήσεις με τα μολύβια. Αυτό τουλάχιστον έκανα εγώ στο παρών σχέδιο!


Αφού τελείωσαν τα μολύβια, το σχέδιο σκαναρίστηκε και ετοιμάστηκε για επιπλέον επεξεργασία στον υπολογιστή με τη βοήθεια ψηφιακής γραφίδας. Όταν λέω "επεξεργασία" ουσιαστικά προσθέτω επιπλέον σκιές και φως στο σχέδιο γιατί το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς έχει ήδη προηγηθεί με τα μολύβια. 

    

 Και ιδού το τελικό αποτέλεσμα!



Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2013

Μαγειρεύοντας comic με ... στυλό !!


Υλικά προετοιμασίας: Έναν στυλό (και φυσικά χαρτί !)
Χρόνος προετοιμασίας: Όσο θέλετε, ανάλογα με την διάθεσή σας και την ποιότητα του αποτελέσματος που επιθυμείτε!



1. Σενάριο

Το πιο βασικό μέρος του κόμικ είναι το σενάριο ή εάν θέλεις η ιδέα που θέλουμε να υποστηρίξουμε με την σωστή αφήγηση και τις κατάλληλα σχεδιασμένες εικόνες.

Το συγκεκριμένο κόμικ δεν έχει καμία ιδιαίτερη ιδέα αλλά βασίζεται στην έκπληξη (ένα από τα απαραίτητα στοιχεία των κόμικ).

Οπότε! Γράφουμε ότι μας κατέβει στηριζόμενοι πάντα στην αρχική μας ιδέα. Καλό είναι να αφιερώσουμε χρόνο στο πως θα την αναπτύξουμε δηλ. ποιες εικόνες θα χρησιμοποιήσουμε και πως θα είναι η ροή της αφήγησης.

Να θυμάσαι ότι όσο πιο δουλεμένο είναι το σενάριο τόσο πιο πιθανό είναι ο αναγνώστης να θυμάται τί διάβασε την επόμενη μέρα!



2. Decoupage

Πριν βιαστούμε (τουλάχιστον εγώ που είμαι ανυπόμονος να δω το αποτέλεσμα !!)
καλό είναι να “στήσουμε” το κόμικ ώστε να έχουμε μία εκτίμηση τί χώρο θέλουν τα καρέ μας, από ποια οπτική γωνία θα παρουσιάσουμε το περιεχόμενο τους και που θα βάλουμε την αφήγηση-μπαλονάκια. 
Εάν δεν περάσουμε από αυτό το στάδιο θα έχουμε τα εξής δυσάρεστα αποτελέσματα:
  • Θα ολοκληρώσουμε ένα εκπληκτικό σχέδιο αλλά δυστυχώς θα χρειαστεί να κοπεί το τόσο-καλά-δουλεμένο τοπίο επειδή πρέπει να μπει ένα συννεφάκι που λόγω έκτασης κειμένου θα μας κρύψει το μισό τοπίο !!!
  • Δεν θα μπορέσουμε να βάλουμε το ένα καρέ δίπλα στο άλλο λόγω σχήματος!
  • Θα χρειασθεί για να τονίσουμε μία αντίδραση να κάνουμε ένα “κοντινό” καρέ αλλά το διπλανό του θα μας κάνει την ζωή δύσκολη !!
Ελπίζω να σε έπεισα !!

Υπενθύμιση! Σε αυτό το στάδιο ΔΕΝ ασχολούμαστε με το σχέδιο. Σχεδιάζουμε γρήγορα χωρίς λεπτομέρειες τα “αντικείμενα” μέσα στο καρέ ώστε να βεβαιωθούμε ότι το καθένα έχει το χώρο που του χρειάζεται και φυσικά το βλέπουμε από τη σωστή οπτική γωνία. 



3. Lettering

Καθαρογράφουμε το κείμενο (τίτλους, λόγια αφηγητή, μπαλονάκια κλπ).
Επειδή το κείμενο ΠΡΕΠΕΙ να είναι ευανάγνωστο, καλό είναι να βάλουμε τα δυνατά μας στον γραφικό μας χαρακτήρα. Ένα κολπάκι για να μην ανεβοκατεβαίνουν τα γράμματά σας (και ταυτόχρονα η διάθεση του αναγνώστη!) είναι να χρησιμοποιήσετε ένα χαρτί από κάτω με παράλληλες γραμμές σαν οδηγό.
Η εύκολη λύση είναι χρησιμοποιήσετε τον υπολογιστή σας αλλά μειώνεται το προσωπικό στοιχείο του καλλιτέχνη που εκτός από το σχέδιο είναι ΚΑΙ ο γραφικός του χαρακτήρας !  



4. Πρόχειρα σχέδια

Τώρα είναι το καλό!
Ζωγραφίζουμε, εκφραζόμαστε, ξεδιπλώνουμε την δημιουργικότητά μας!
Ξέρουμε από το προηγούμενο στάδιο (βλέπε decoupage) την οπτική γωνία που θα έχει το κάθε καρέ και το μόνο που μένει είναι να έχουμε κάποιες βασικές γνώσεις ανατομίας, προοπτικής και πως “συμπεριφέρεται” το φως (άρα και η σκιά) ανάλογα με την θέση της φωτεινής πηγής και την υφή του αντικειμένου. Οι λεπτομέρειες και οι διορθώσεις θα ακολουθήσουν σε επόμενο στάδιο. Υπομονή!  



5. Πάντρεμα Κειμένου-Εικόνων

Με την βοήθεια της τεχνολογίας (βλέπε σαρωτή και υπολογιστή), “παντρεύουμε” κείμενο και σχέδιο και έτσι αποκτάμε μία πιο καθαρή εικόνα για τη θέση όλων των στοιχείων στον χώρο.
Μιας και είμαστε ευχαριστημένοι πάμε στο επόμενο και ενδιαφέρον στάδιο ...



6. Ζωγραφίζοντας !

Ασχολούμαστε πλέον με περισσότερη υπομονή με τα σχέδια μας, διορθώνοντας λάθη και προσθέτοντας επιπλέον λεπτομέρειες εκεί που θέλουμε να δώσουμε βαρύτητα. 
Στο συγκεκριμένο κόμικ επειδή χρησιμοποίησα μόνο έναν στυλό προτίμησα να σκανάρω και τα ξανα-τυπώσω τα rough σχέδια πιο αχνά (μειώνοντας το opacity) ώστε να βασιστώ πάνω τους για να ολοκληρώσω το τελικό σχέδιο.
Καλό είναι γενικά να δουλεύουμε σε μεγαλύτερο μέγεθος από αυτό που θα εκτυπώσουμε ώστε στο τέλος να φαίνονται πιο “καθαρές” οι γραμμές μας.



7. Τελικό αποτέλεσμα ή αλλιώς ... ο κόπος μας δικαιώνεται !!!!


Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2011

Βιβλία Αναφοράς !

Πολλοί πιστεύουν ότι όταν κάποιος ζωγραφίζει πολύ καλά είναι καθαρά θέμα ταλέντου! ... ΛΑΘΟΣ!

Η διαφορά ενός ταλαντούχου ζωγράφου από κάποιον άλλο είναι ότι ο ταλαντούχος θα χρειαστεί λιγότερο χρόνο για να εφαρμόσει αυτά που έχει διδαχθεί ή παρατηρήσει ή μάθει από άλλους μεγάλους ζωγράφους. Αλλά θα χρειαστεί να "εργασθεί", να διαβάσει βιβλία, να παρατηρήσει έργα άλλων και κυρίως να εξασκήσει τις γραμμές του, ανεξάρτητα με το ταλέντο του !!

Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα πρέπει κανείς να δουλέψει σκληρά για να πετύχει το καλύτερο δυνατό, βάσει πάντα των δικών του ικανοτήτων και προσδοκιών, αποτέλεσμα.
Και ακριβώς εκεί ξεχωρίζουν οι καλλιτέχνες που αγαπάνε αυτό που κάνουν και αυτοί που ευκαιριακά ασχολούνται με ένα χόμπυ που σύντομα θα το παρατήσουν για κάτι άλλο.

Είναι δύσκολο, χρονοβόρο και επίπονο να μελετήσεις άλλους ζωγράφους, να εφαρμόσεις κανόνες και τεχνικές ζωγραφικής αλλά για να φτάσεις σε σημείο (μπορεί και ποτέ να μη γίνει αυτό!) να καταλήξεις στη δική σου γραφή, πρέπει να ΜΕΛΕΤΗΣΕΙΣ καλλιτέχνες που θαυμάζεις και θεωρούνται πρότυπο στον χώρο τους. 

Είναι πολύ βασικό να μάθει κανείς την ανθρώπινη ανατομία. Για να "σπάσει" κάποιος τις μορφές και τα καλούπια πρέπει πρώτα να μάθει να τα δημιουργεί όπως ακριβώς είναι!

Εν ολίγης, θέλει δουλειά αλλά το αποτέλεσμα διακαιώνει αυτών που θα περάσει αμέτρητες ώρες πάνω στο γραφείο του για να καταφέρει να ζωγραφίσει ένα χέρι που να μοιάζει με χέρι και όχι με ένα λάστιχο με 5 άκρα πατημένο πάνω στο χαρτί !

Εκτός από τη μελέτη έργων άλλων ζωγράφων για να βελτιωθεί κάποιος μπορεί είτε να παρατηρήσει το θέμα του από την καθημερινότητα είτε να μελετήσει κάποια βιβλία ζωγραφικής. Ειδικά στις μέρες μας με το Διαδίκτυο μπορεί οποιοσδήποτε να βρει οτιδήποτε! Εκεί που μπορώ (μάλλον!) να βοηθήσω είναι να δείξω τα βιβλία που με βοήθησαν να βελτιώσω (μέχρι ενός βαθμού!) τη γραμμή μου.
Υπάρχουν ΠΟΛΛΑ βιβλία αλλά μπορώ να μιλήσω μόνο όσα έχουν πέσει στα χέρια μου!

Έχουμε και λέμε λοιπόν!

1. The Figure - Walt Reed

2. Dynamic Figure Drawing - Burne Hogarth
  

3. Drawing the Human Head - Burne Hogarth
  

4. Drawing Dynamic Hands - Burne Hogarth

 5. Dynamic Light and Shadow - Burne Hogarth

 6. Dynamic Wrinkles and Drapery - Burne Hogarth

 7. Vanishing Point - Jason Cheeseman-Meyer

8. The Artist's complete guide to Facial Expression - Gary Faigin

Όλα τα παραπάνω μπορεί κανείς να τα προμηθευτεί από το δίκτυο

Σε κάποιο άλλο post θα αναφέρω κάποια καλά βιβλία για comic

Και το σημαντικότερο!
Παρατήρηση και πάλι παρατήρηση. 9 κοιτάμε 1 σχεδιάζουμε.
Οπότε, πάρτε ένα πακέτο 500 φύλλων με λευκές κόλλες Α4 και εξασκηθείτε !!

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011

Προσχέδια

Προσωπικά θεωρώ πολύ σημαντικό να γίνονται πολλά προσχέδια πριν ξεκινήσει κάποιος να δουλέψει κάποιο σχέδιο. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιώ έναν απλό μπλε στυλό (uniLaknock No.7) και φροντίζω τα προσχέδια να γίνονται σε μικρό μέγεθος (συνήθως Α4/4). Αρχικά ξεκινάω με ελαφριές γραμμές που με την ώρα τις "πατάω" περισσότερο έχοντας πλέον καταλήξει στις τελικές μου γραμμές.

Είναι προτιμότερο να κάνει κάποιος 3 και 5 φορές κάποιο προσχέδιο από την αρχή παρά να ασχοληθεί με 1 και να προσπαθεί να το διορθώσει. Το μέγεθος που θα δουλευτεί το αρχικό προσχέδιο καλό είναι να είναι αρχικά μικρό και σταδιακά να αυξάνεται στα επόμενα προσχέδια.

Αυτό που προσέχουμε σε αυτό το στάδιο είναι η "γενική" εικόνα του θέματός μας, η θέση των αντικειμένων στο χώρο και η αντίθεση των φωτεινών και λευκών περιοχών. Με την εναλλαγή αυτή παρουσιάζεται πιο ενδιαφέρον το θέμα μας (μεγαλύτερη αντίθεση) και δίνει καλύτερο πεδίο βάθους ή προοπτική στη ζωγραφιά.

Τα προσχέδια βοηθάνε να "μαλακώσει" το χέρι και να αποκτήσει ο καλλιτέχνης τον απαραίτητο αέρα. Μπορεί κανείς να ασχοληθεί με τη σκιαγράφιση (δηλαδή με τον όγκο) των αντικειμένων και με τα φώτα (και κατ επέκταση με την υφή) των αντικειμένων.

Επιπλέον, με τα προσχέδια μαθαίνουμε να δουλεύουμε γρήγορα και γινόμαστε ολοένα πιο έμπειροι να κρίνουμε τις "βασικές" γραμμές που θα τραβήξουμε για να καθορίσουμε τις μορφές που θέλουμε να απεικονίσουμε. Με αυτόν τον τρόπο εξασκείται το μάτι και βελτιώνονται οι γραμμές μας.

Προσχέδια μπορούν να γίνουν παντού με οποιοδήποτε θέμα ή από τη φαντασία μας (δεδομένου ότι χρειζόμαστε μικρή επιφάνεια χαρτιού και έναν απλό στυλό!). Μπορούμε να αντιγράψουμε ένα τοπίο ή να δοκιμάσουμε να εξασκηθούμε στη ανθρώπινη ανατομία.

Στα προσχέδια κάνουμε ότι θέλουμε, σε όποιο μέρος θέλουμε και για όση ώρα θέλουμε !!